OPEN CALL - SET I: ROTAMINA – CHEMIA W NAS

Pigułki i kapsułki są synchronizowane w kakofonię kształtów, kolorów i rozmiarów, stanowiący satyryczny komentarz na temat naszej kulturowej, rekreacyjnej i ekonomicznej fascynacji lekami na receptę.  

Człowiek budzi się. W wyniku ciągłej i symbolicznej metamorfozy, Oni przyjmuje głowy różnych zwierząt. Przez te przemiany Oni zostaje intuicyjnie poprowadzony do poszukiwania tajemnicy. Tajemnica ta rodzi się w wodzie, a ryba jest jedynym śladem, który może ujawnić Im świadomość własnego pochodzenia. „From the water” pokazuje relację między intuicją a pamięcią istot żywych. W trakcie poszukiwań bohater staje się istotą pół-ludzką, pół-zwierzęcą. Oni kieruje się zwierzęcymi instynktami, ale również tym, co Im wydaje się, że pamięta. 

Diana Menestrey ukończyła studia z zakresu sztuk pięknych w Kolumbii, a następnie pracowała z animacją eksperymentalną. Później kontynuowała edukację podyplomową w Akademii Mediów w Kolonii. W 2015 roku otrzymała nagrodę Spiridona Dumonta za swoją twórczość artystyczną, a w styczniu 2016 współzałożyła studio animacji VAMOS Animation w Kolonii. Pracuje jako ilustratorka, animatorka, trenerka animacji i reżyserka. 

Śpij w takim samym stanie jak wcześniej. Cudowny i magiczny eksperyment ekonomiczny, w którym głowa się zmienia i głowa opada. Ostatecznie wygląd obraz pogarsza się. 

Yingjie Zhou – Studiowałam w Japonii i rozwijałam moją pasję do reżyserii. 

Na swoim wózku Doktor Rabarbaro i jego asystent Tosse przemierzają domy, leczą niemożliwe choroby za pomocą pomysłowych lekarstw. 

Stefano Tambellini to ilustrator i niezależny twórca filmowy. Po ukończeniu kierunku Animacja Tradycyjna w Centro Sperimentale di Cinematografia w Turynie, z filmem „La Reliquia Rivoltosa”, przez sześć lat mieszkał w Londynie, gdzie rozpoczął pracę jako ilustrator książek dla dzieci. W 2005 roku wraz z siostrą Alice założył wytwórnię SenzaTesta i napisał oraz wyreżyserował kilka krótkometrażowych filmów aktorskich i animowanych. Prowadzi również warsztaty animacji lalkowej. 

Alice Tambellini to niezależna reżyserka i animatorka. Po ukończeniu kierunku multimedia na Akademii Sztuk Pięknych w Carrarze uczęszczała na kursy animacji w Poitiers i Bristolu, specjalizując się w animacji poklatkowej. Od 2005 roku reżyseruje i animuje krótkie filmy poklatkowe ze swoim bratem Stefano w ramach „SenZa TesTa Productions”. W 2011 roku pracowała jako animatorka lalek przy filmie „Oh Willy!” w reżyserii Emmy De Swaef i Marca J. Roelsa. 

„Deluge” to nieustannie zmieniający się krajobraz, w którym teraźniejszość nieuchronnie współistnieje z przeszłością. Wspomnienia są tworzone, przekształcane i unicestwiane, nieustannie rywalizując o przestrzeń. Kontrola zostaje porzucona, a błędy i drugie szanse zostają przyjęte z otwartością. To powolny pęd zagrożonego umysłu. 

Meejin Hong to eksperymentalna animatorka głęboko zakorzeniona w sztukach pięknych. Uzyskała tytuł MFA z animacji eksperymentalnej w California Institute of the Arts oraz BFA z drukarstwa na Uniwersytecie Cornell. Jest członkinią zespołu post-dyscyplinarnych artystów z Electronic Countermeasures, LLC w Los Angeles. Urodziła się w Spartanburgu (Karolina Południowa), a obecnie mieszka z grupą żółwi i innych nieposkromionych stworzeń w Winnetce (Kalifornia). 

„Granny’s Treat” czerpie inspirację z programu telewizyjnego „Jak to jest zrobione?”, gdzie na pierwszy plan wysuwają się linie produkcyjne i masowa produkcja. To ukłon w stronę powtarzalnych działań i rutyn kojarzonych z uzależnieniem od substancji chemicznych. Na stole czeka wiele smakołyków – potrafisz zgadnąć, który z nich jest dziełem Babci? Jako kulinarna specjalistka, niczym chemiczka w laboratorium, Babcia pieczołowicie dopracowuje każdy przepis. Jaki jest sekret jej sukcesu? To proste! Świetna zabawa i… doskonałe towarzystwo! W swoich chemicznych eksperymentach Babci towarzyszy wierny towarzysz – świnia! Razem odkrywają, jak popisowy przysmak Babci zabiera ją w smakową podróż przez kulturę przypraw. Intensywne doznania smakowe wprowadzają naszą bohaterkę w stan błogości. Babcia uznaje swój eksperyment za udany i myśli: Może pora przygotować kolejny? A Ty? Co sądzisz o uzależniającym smakołyku Babci?  

The Ministrants to artystyczne duo, w którego skład wchodzą:  

Gabriel Kryszpiniuk – Pochodzi z małego miasteczka na Podlasiu. Student malarstwa na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Licencjat z malarstwa uzyskał w 2023 roku. Zdobywca Grand Prix w 13. edycji konkursu Nowy Obraz / Nowe Spojrzenie (Poznań 2024). Zdobywca nagrody głównej 26. edycji międzynarodowego konkursu interpretacji dzieł S.I. Witkiewicza „Witkacy pod strzechy” (Słupsk 2023). W swojej twórczości porusza tematykę szeroko pojętych granic, które testuje i przełamuje poprzez decyzje malarskie. Współorganizator wystaw na terenie Poznania i Warszawy.  

Cyryl Ambroziak – Pochodzi z Łodzi. Student malarstwa Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Uczestnik wielu wystaw zbiorowych, między innymi: Wystawa koła Defiguracja „Jesteś?” w galerii Pyramida, Poznań (2024), FIGURAMA 2024 Biblioteka Raczyńskich w Poznaniu (2024), Muzeum Turystyki i Sportu w Warszawie Tu rodzą się zwycięzcy (2024), „Proszę to usunąć” wystawa kolektywu POD CIŚNIENIEM (2024). Laureat konkursu malarskiego „Nowy Obraz-Nowe Spojrzenie”, Poznań (2024). 

Zakorzenione w mokradłach, stepach i stuletnich lasach na skraju zniknięcia, wspomnienia i spekulowana przyszłość zderzają się ze sobą. 500 lat wyzysku, wygnania i przetrwania żywi się bólem zbiorowym i pragnieniem, by się przez to wszystko przebić. 

Carlos Velandia i Angélica Restrepo – kolumbijscy twórcy filmowi z doświadczeniem w programowaniu filmowym i nowych mediach, których twórczość koncentruje się na antyhegemonicznej reprezentacji i animacji poszerzonej. Ich prace zakwalifikowały się do 96. edycji Oscarów, nagród BAFTA i Goya – zdobywając m.in. Uppsala Award in Memory of Ingmar Bergman, Grand Prix ZINEBI oraz ENCOUNTERS Animation Grand Prix. Ich filmy wielokrotnie miały premiery na Annecy International Animation Festival. 

Dziecko rozpoznaje erotyczną relację między rodzicami. Zaciekawione, ale przytłoczone, przejmuje kontrolę. 

Jung Hyun Kim to niezależna reżyserka mieszkająca w Korei Południowej. Z wykształceniem plastycznym tworzy animacje rysowane ręcznie, operując ekspresyjnym kolorem i fakturą. Jej nagradzany debiutancki film „Hootchu” (2015) był prezentowany podczas ceremonii zamknięcia Annecy International Animated Film Festival w 2016 roku oraz na wielu innych festiwalach filmowych i animacyjnych na całym świecie. Kim uzyskała tytuł BFA na Tufts University/SMFA w USA, a także ukończyła z wyróżnieniem studia magisterskie z animacji w Estońskiej Akademii Sztuk. Jej film dyplomowy „sweet sweat” (2018) zdobył nagrodę „Prize for First Flight” na Indie-Anifest oraz specjalne wyróżnienie jury „Special Mention” w konkursie studenckim na festiwalu Balkanima i nadal podróżuje po świecie. 

One’s own death is undoubtedly the most intense experience. The death of the mind is more terrifying than the death of the body.
A person turns into a mechanism sustaining vital functions, until the "machine" jams. Death on a micro scale doesn’t differ much from that on a macro scale. Death — is death. Watching the denaturation of one’s own proteins, their breakdown, the uneven struggle against the intruding agent is something deeply harrowing.

Zainspirowany rodzinną historią reżyserki związaną z produkcją foie gras, film stanowi surrealistyczną podróż przez niepokojące sposoby, w jakie rodzinne tradycje zakorzeniają się w naszych ciałach i życiach. 

Margot Fabre to francuska artystka, animatorka i pisarka. Obecnie mieszka w Toronto i uczestniczyła w programie LungA School 24 „ART: A composition for untrained voices” na Islandii. Jej rysunek eksperymentuje z historiami mówionymi, poetycką narracją i realizmem magicznym, wykorzystując animację poklatkową, ilustrację i komiks. Jej badania były wspierane przez Canada Council for the Arts. Prace były pokazywane na Zine Dreams (Toronto) i w Heima Arts Collective (Islandia). Jest założycielką Spy Press, platformy publikującej eksperymentalne teksty, książki artystyczne i organizującej Reading Night, comiesięczne wydarzenie literackie w Toronto. Jej teksty ukazywały się w „Footnotes” i „Vermin Magazine”. Niedawno wyreżyserowała swój pierwszy krótkometrażowy film animowany – „Family Dinner” (2024). 

Film o mężczyznach. I uściskach. I całusach.

Nowy film Marca Richtera, znanego jako Neue Deutsche Kunst, który niestrudzenie pracuje nad tajemniczymi nowymi produkcjami od czasu zdobycia nagrody MuVi na renomowanym Shortfilmfestival Oberhausen, przewracając pojęcie sztucznej inteligencji do góry nogami. 

Marc Richter – pod pseudonimem Neue Deutsche Kunst Marc Richter (znany także z projektu muzycznego Black To Comm) testuje granice oprogramowania AI, przeciążając je surrealistycznymi i zagmatwanymi zadaniami oraz informacjami (wszystko w ramach stworzonego przez siebie języka wizualnego). AI próbuje nadać sens niemal poetyckim tekstom, halucynując przy tym dzieła i filmy o psychodelicznym charakterze. Twórczość wizualna Richtera czerpie z niemieckiego folkloru i baśni, performance’u akcyjnego, sztuki psychodelicznej oraz dzieł Angeli Carter i JG Ballarda. W 2024 roku zdobył nagrodę MuVi na International Short Film Festival Oberhausen. 

Zwyczajne życie powtarza się każdego dnia. Ciąg chwil, które przeżywamy raz za razem, nigdy nie jest taki sam, wszystko się zmienia i chwieje. Gdy czegoś dotykamy, nasza świadomość może przenieść się w miejsce, które nie istnieje ani w przeszłości, ani w przyszłości. W niepewnym i niestabilnym świecie tylko uczucie ciała dotykającego czegoś, co istnieje wyłącznie w teraźniejszości, może zostać rozpoznane jako „teraz”. Ta chwila jest piękna. 

Yoriko Mizushiri – Urodzona w 1984 roku. Tworzy animacje, które wykorzystują części ciała i przedmioty codziennego użytku jako motywy do wyrażenia zmysłowości. Oprócz realizacji filmów krótkometrażowych, bierze również udział w produkcjach teledysków, reklam i instalacji filmowych. Jej krótkometrażowe filmy były pokazywane i nagradzane na festiwalach na całym świecie, w tym „Anxious Body” (2021), które miało premierę w sekcji Directors’ Fortnight na 74. Festiwalu Filmowym w Cannes i zdobyło 15 międzynarodowych nagród.