Jitka Nemikinsová
2023 / 8’ 26” / Czechy
Żarówki organizują przyjęcie dla dorastających płomieni, aby powitać je w systemie, który pozwoli im błyszczeć i chronić je. Ale jeden płomień lubi igrać z ogniem i buntuje się przeciwko systemowi.
W małym miasteczku zamieszkanym przez żarówki odbywa się wielkie publiczne przyjęcie urodzinowe. To rytuał inicjacyjny dla małych płomyków. Umieszcza się na nich szklaną żarówkę, aby mogły świecić wiecznie. Oznacza to, że są dorośli i są częścią społeczności żarówek. Ale życie wieczne nie jest za darmo. Ostatni płomień w rzędzie zauważa, że z każdym nowym dorosłym, świeczki na torcie gasną. Zwraca na to uwagę płomieniom przed nim. Jeden z płomyków postanawia zdjąć żarówkę i utrzymać swoją świeczkę przy życiu, ale umiera próbując tego. Ostatni płomień nie czeka na nikogo, chwyta swoją ostatnią świeczkę i biegnie do domu.
W domu spotyka swoją matkę. Próbuje ją przekonać, by dała żarówkom szansę. Matka sama jest żarówką i próbuje powstrzymać swoje dziecko. Ale płomień jej nie słucha i ucieka. Żarówki podążają za nim, gdy ucieka z miasta i kontynuuje swój szał. Podpala wszystko, co zobaczy. Matka martwi się o niego. Kiedy zaczyna padać, wymyka się z miasta i ratuje swoje dziecko tuż przed jego całkowitą śmiercią. Kiedy płomyk się budzi, jest żarówką. Matka uspokaja go i sadza przy stole. Przynosi tort urodzinowy i pokazuje płomykowi, że może zapalić świeczki, gdy nikt nie patrzy. I że może zdjąć żarówkę tylko na sekundę. Po kolei zapalają wszystkie świeczki.