Co zostanie wybrane najlepszą tegoroczną polską animacją?

W tym roku o tytuł najlepszego polskiego filmu podczas 19. Międzynarodowego Festiwalu Filmów Animowanych Animator powalczy 31 tytułów. Spośród 172 produkcji komisja selekcyjna wybrała 30, które zawalczą o Złotego Animusza. W maju dołączy do nich jeszcze jedna, wybrana przez publiczność. O tym, która z nich zwycięży zdecyduje międzynarodowe jury.

Poznajcie filmy, które biorą udział w Konkursie Polskich Filmów Animowanych:

Amazonka, reż. Aleksandra Piekarska

Film przedstawia temat raka piersi jako doświadczenia kształtującego psychikę, ciało i kobiecą tożsamość. Bazą jest wywiad z moją mamą, która przeszła leczenie onkologiczne, mastektomię i rekonstrukcję piersi. Praca pokazuje, jak trudno odzyskać poczucie kobiecości, w obliczu utraty „atrybutów” kulturowo z nią kojarzonych. To intymna, a zarazem uniwersalna opowieść o stracie, sile i odzyskiwaniu siebie.

Aleksandra Piekarska – jestem absolwentką opolskiego Wydziału Sztuki. Moja twórczość skupia się głównie na grafice artystycznej oraz sztuce nowych mediów, eksplorując m.in. tematykę tożsamości, relacji międzyludzkich, konteksty społeczne i feministyczne.

Anons-Romans / Heart-Ad, reż. Mai Siankowska

Niepoprawny romantyk odnajduje kobietę swoich marzeń w starej gazecie. Jest perfekcyjna... cóż, na papierze.

Mai Siankowska (ur. w 2005 roku w Warszawie) – obecnie studentka drugiego roku animacji w Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Film „Anons-Romans” to jej debiut reżyserski i, chociaż uwielbia rysować, przyszłość wiąże z animacją lalkową. Lubi kino, bibeloty i wiosnę.

Bar Krokiet freestyle / Bar Croquette freestyle, reż. Maria Dakszewicz

Spragniona wrażeń klientka baru Krokiet kwestionuje atrakcyjność prozy własnej codzienności po seansie filmu Bollywood.

Maria Dakszewicz, urodzona 3 czerwca 2002 roku w Gdańsku, jest reżyserką, pisarką i ilustratorką. W 2022 roku rozpoczęła studia w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Jej pierwszy film studencki, „Rosół z kaczki”, miał światową premierę na Animafest Zagreb w 2024 roku. Jej film „Bar Krokiet freestyle” znalazł się m.in. w selekcji festiwalu DOK Leipzig oraz na shortliście festiwalu Nowe Horyzonty.

Biuro Tłumaczeń / Translation Office, reż. Irina Karapetyan

Tłumacz-pracoholik, tłumaczy Wiatr, odczytując go z gałązek drzew. Pewnego dnia Wiatr znika, a więc trzeba go odnaleźć i wrócić do pracy.

Irina (Ira) Karapetyan jest reżyserką, animatorką i background artist, tworzącą krótkometrażowe filmy animowane („Tylko zjem sobie grzybki”, „U Wierzchu Gór”). Obecnie studiuje animację w Łódzkiej Szkole Filmowej.

Central-Mart, reż. Alicja Błaszczyńska

Sześciu egoistów i jeden supermarket. „Central-Mart” to czarna komedia opowiadająca historię grupy klientów, którzy przez wzajemne złośliwości i bezpardonowe parcie do celu nakręcają spiralę absurdalnych zdarzeń. Przez egoizm, cwaniactwo i ignorancję ich losy splatają się i tworzą sieć groteskowych sytuacji. Niezależnie od tego, czy omijają kolejki, są zbyt wybredni lub uważają swoje potrzeby za najważniejsze, każdy krok prowadzi bohaterów do nieuniknionej katastrofy.

Alicja Błaszczyńska – reżyserka i scenarzystka filmów animowanych, animatorka. Ukończyła Łódzką Szkołę Filmową na wydziale operatorskim ze specjalnością film animowany i efekty specjalne. W swojej twórczości skupia się na połączeniu absurdalnego humoru i wyróżniającej się plastyki.

Dobre Serce / A Good Heart, reż. Aleksandra Anna Kubisa

Babcia wyjaśnia wnuczce, jak przejść przez życie.

Aleksandra Kubisa, urodzona w 1998 roku w Bielsku-Białej, ukończyła studia licencjackie na kierunku Organizacja Produkcji Filmowej w Szkole Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego. Pełniła funkcję kierownika produkcji przy licznych filmach studenckich w katowickiej i łódzkiej szkole filmowej. Zdobywała także doświadczenie przy tworzeniu scenografii i kostiumów w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej. Pracowała m.in. przy filmie „Krokodyl” w reżyserii Dawida Bodzaka, „Metamorfozach” w reżyserii Magdaleny Kuśmierczyk, „Chatce”, pracy dyplomowej operatora Bartosza Toboły, „Martwe małżeństwo” w reżyserii Michała Toczka oraz spektaklach „Wyspa Kaliny” w reżyserii Agaty Puszcz oraz „Leticia i Lubczyk” w reżyserii Pawła Aignera. Obecnie studiuje animację i efekty specjalne w Szkole Filmowej w Łodzi.

Dżungli nie ma / There is no jungle, reż. Marcjanna Urbańska

W szarym, deszczowym mieście żyje małpa, uwięziona w piekle prokrastynacji. Każda próba kreatywnej pracy kończy się ucieczką we własne wyobrażenia do świata pełnego barw i przygód, a każdy powrót do rzeczywistości jest coraz bardziej przytłaczający i szary. Małpa musi zmierzyć się sama ze sobą, aby znaleźć przestrzeń do życia pomiędzy światami.

Marcjanna Urbańska jest reżyserką filmów animowanych, ilustratorką książek, a także autorką okładek i plakatów muzycznych. Artystka w swojej twórczości eksploruje różne stany emocjonalne i mechanizmy z nimi związane balansując na granicy snu i rzeczywistości. Jej filmy prezentowane były na festiwalach międzynarodowych m.in.: DOK Leipzig, Kyoto Student Film Festival i Seville European Film Festival a także w polskich kinach, m.in.: na Festiwalu Animator i Etiuda & Anima. Pracuje jako animatorka przy licznych projektach. Jest absolwentką kierunku Animacji i Efektów Specjalnych w Łódzkiej Szkole Filmowej. Pasjonuje się komiksem i literaturą fantastyczną, co znajduje odzwierciedlenie w jej twórczości.

Echa / Echoes, reż. Joanna Fuczko

Krótka opowieść o stracie i pamięci inspirowana przymusowym wysiedleniem Łemków z Karpat w 1947 roku. Animacja łącząca różne techniki jest intymną refleksją nad utraconym domem i tożsamością. W tym filmie dźwięk oparty na nagraniach terenowych we wsi Wola Sękowa staje się fragmentem historii, która przetrwała jako echo ludzkich wspomnień.

Joanna Fuczko (ur. 1993) – artystka interdyscyplinarna. Zajmuje się grafiką, wideo, ilustracją oraz filmem animowanym. Mieszka i pracuje w Zielonej Górze. Obecnie prowadzi Pracownię Grafiki – Podstawy Grafiki Projektowej w Instytucie Sztuk Wizualnych Uniwersytetu Zielonogórskiego. Uczestniczka wystaw indywidualnych i zbiorowych w kraju (m.in. w Warszawie, Toruniu, Poznaniu i Wrocławiu) oraz za granicą (w Niemczech i Tajwanie). Z pochodzenia Łemkini, aspekty tożsamości kulturowej, powrotu do korzeni i tradycji traktuje jako punkt wyjścia do pracy w mediach współczesnych, takich jak film animowany, wideo i ilustracja. Od 2018 roku współzałożycielka i członkini zespołu PRABABA, czerpiącego ze słowiańskiej muzyki tradycyjnej we współczesnych, folkowych aranżacjach.

Epitafium dla Psiego Detektywa / Epitaph for Detective Dog, reż. Michał Krzyczkowski

Wspomnienie oczami dziecka wychowanego w małej polskiej miejscowości. Bajki z kaset VHS, Jezus i pobliska rzeźnia stają się zagrożone, kiedy na horyzoncie pojawia się oślepiające światło przyszłości.

Michał Krzyczkowski – twórca filmowy i artysta audiowizualny, urodzony w 1999 roku. Od 2020 roku student PWSFTviT w Łodzi. Pracował przy licznych etiudach filmowych, filmach pełnometrażowych i produkcjach telewizyjnych. Zajmuje się sztuką interdyscyplinarną łączącą film, animację 3D i muzykę. W swoich pracach inspiruje się Polską i starymi blogami internetowymi.

Fanatic, reż. Mateusz Jarmulski

Jasnowłosy rycerz, spragniony kolejnego zwycięstwa, zagłębia się w tajemniczy labirynt. Im głębiej się zapuszcza, tym bardziej odkrywa bezsensowność swojej wyprawy. W głębinach bohater angażuje się w absurdalną walkę, tracąc z oczu prawdziwe zagrożenie. Aby zwyciężyć, musi uwolnić się od wszystkiego, co go dotychczas definiowało.

Mateusz Jarmulski jest reżyserem i scenarzystą filmów animowanych oraz animatorem. Ukończył łódzką szkołę filmową, uzyskując dyplom z animacji. Jest również autorem teledysków i wizualizacji koncertowych. Jego filmy były emitowane w telewizji oraz pokazywane i nagradzane na festiwalach, m.in. w Stuttgarcie, Seulu i Hiroszimie. Jego wcześniejsze filmy krótkometrażowe „Polowanie” i „Wizyta” były prezentowane na ponad 40 festiwalach na całym świecie. Poszukuje różnorodności w różnych formach 2D i interesuje się możliwościami języka animacji.

Fantasmagoria, reż. Michał Niemier

Prekursor animacji odnajduje w swojej kolekcji tajemnicze przeźrocze. Aby lepiej je zbadać, wyświetla je za pomocą latarni magicznej. Diabeł widoczny na przeźroczu wykorzystuje chwilę nieuwagi bohatera i ucieka do świata realnego. W filmie wykorzystano innowacyjną technikę mappingu, który łączy animację rysunkową z techniką lalkową. Film stanowi hołd dla początków animacji. Wykorzystana magiczna latarnia i slajdy, są autentycznymi artefaktami historycznymi.

Michał Niemier – poznański artysta i animator. W swojej twórczości eksperymentuje z różnorodnymi technikami, łącząc tradycyjne środki wyrazu z nowoczesnymi rozwiązaniami. Do filmu dyplomowego opracował autorską metodę łączenia mappingu z klasyczną animacją lalkową. Jego filmy były prezentowane m.in. na Festiwalu Filmów Jednominutowych w Gdańsku oraz na Festiwalu Animator w Poznaniu. Absolwent studiów licencjackich z animacji na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, gdzie obecnie kontynuuje studia magisterskie.

Głosy kryzysu / The Voices of Crisis, reż. Katarzyna Małyszko

Animowany dokument przedstawia świadectwa młodych ludzi, którzy dzielą się swoimi osobistymi historiami o wyzwaniach związanych ze zdrowiem psychicznym. Ich przeplatające się głosy tworzą pełny i szczery portret pokolenia w kryzysie oraz systemu opieki zdrowotnej, który nie jest w stanie w pełni ich wesprzeć.

Reżyserka filmów animowanych i ilustratorka pochodząca z Wrocławia. Skończyła studia na kierunku film animowany i efekty specjalne w Łódzkiej Szkole Filmowej. Jej etiudy były wyświetlane na festiwalach w Polsce i za granicą. Wraz z Szymonem Ruczyńskim otrzymała główną nagrodę za film krótkometrażowy „Puszcza: Dyptyk” na 19. Neisse Film Festival oraz Festival du Cinéma Nature & Environnement. Sztuka, obok aktywizmu, stała się dla niej platformą do wyrażania swoich leków, poglądów i wartości, dlatego brała udział w animowanych protestach dotyczących praw kobiet, wolnej Białorusi, kryzysu humanitarnego na granicy polsko-białoruskiej oraz wsparcia dla Ukrainy.

Jesień 2026 / Autumn 2026, reż. Wojciech Sobczyk

„Jesień 2026” to zrealizowany z rozmachem plastyczno-muzycznym metaforyczny esej filmowy o ludzkiej naturze, przemijaniu, emocjach i miejscu człowieka w świecie. Na tle rozległego, jesiennego pejzażu film ukazuje kolejne etapy egzystencji, jest krajobrazem refleksji nad życiem, naturą i stratą. To poetyckie studium ludzkich stanów wewnętrznych jest kontynuacją autorskiego cyklu zapoczątkowanego filmami „Wiosna 1999” i „Lato 2014”.

Wojciech Sobczyk – reżyser filmów animowanych, scenarzysta, grafik i ilustrator. Ukończył Wydział Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Obecnie jest pracownikiem naukowym Pracowni Filmu Animowanego tej samej uczelni. Tworzy filmy animowane, grafiki, projekty artystyczne. Autor wystaw indywidualnych, uczestnik ekspozycji muzealnych, kurator wystaw.

Jus d’orange, reż. Alexandre Athané

Toni uprawia pomarańcze. Kocha je, są jego skarbem. Aż pewnego dnia w dolinie pojawiają się dziwne statki towarowe. Ładunki wypełnione… ZIELONYMI pomarańczami!

Alexandre Athané jest samoukiem w dziedzinie ilustracji i filmu, mieszkającym w Paryżu. Zajmuje się animacją oraz tworzeniem czołówek filmowych. Jego krótkometrażowa animacja „Jus d’orange” (2024), francusko-polska koprodukcja, zdobyła nagrody na międzynarodowych festiwalach, m.in. na Brooklyn Film Festival oraz Beverly Hills Film Festival. Obecnie pracuje nad swoim kolejnym filmem.

Już Mnie Nie Ma / I Am Not Here Anymore, reż. Nawojka Wierzbowska

Dziadek umiera i próbuje opuścić dom. Niestety, jego rodzina nie chce uwierzyć, że odszedł na zawsze. Za każdym razem, gdy próbuje uciec, zabierają go z powrotem do siebie.

Nawojka Wierzbowska jest absolwentką katowickiej PWSFTViT. Studiowała przez semestr w Transforming Art Institute w Madrycie. Jej film dyplomowy „Bad Night Story” był prezentowany na najważniejszych polskich festiwalach filmowych, m.in. na Festiwalu Filmów Przyszłości w Gdyni, Festiwalu Debiutów Filmowych w Koszalinie (gdzie zdobył nagrodę za najlepszy dźwięk) oraz na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Nowe Horyzonty. „Bad Night Story” był również emitowany w stacjach telewizyjnych, takich jak Canal+. Niedawno ukończyła kurs rozwoju seriali animowanych w szkole La Poudrière we Francji oraz XXIX Międzynarodowych Warsztatach Filmu Animowanego w Lanckoronie. Jest wielką fanką kreskówek i czarnego humoru.

Kolekcjonerka / The Collector, reż. Justyna Bielawa

Pewien człowiek postanawia wreszcie pójść się ostrzyc. Nie wie, że przeżyje najosobliwszą wizytę fryzjerską w swoim życiu.

Justyna Bielawa jest studentką kierunku film animowany i efekty specjalne w łódzkiej Szkole Filmowej oraz absolwentką Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Katowicach. Zajmuje się filmem animowanym oraz ilustracją.

Kły i pazury / Fangs and claws, reż. Julia Marlena Wojtanowska

W surrealistycznym zoo małpy śpiewają szalone pieśni, wprowadzając zwiedzających w niemal hipnotyczny trans. W tym czasie inne zwierzęta wymykają się spod kontroli, a napięcie rośnie, gdy lew szykuje się do ataku na strusia. Jednak nie wszystko jest takie, jak się wydaje. Ta animacja to wizualna podróż pełna absurdu i magii, inspirowana fragmentem powieści Juana Emara „Wczoraj”, gdzie sen i rzeczywistość splatają się ze sobą.

Julia Wojtanowska (ur. 2002, Tarnów) to artystka intermedialna, której twórczość spaja instalację, film, fotografię, malarstwo i performance. Jej prace badają relacje między dziełem a widzem, dążąc do wykreowania przestrzeni interakcji, gdzie intensywność emocji wprowadza widza w świat przepełniony motywami codzienności. Główne wątki w jej twórczości oscylują wokół postaci – zarówno ludzkich, jak i zwierzęcych – które poddaje transformacjom, eksperymentując z perspektywą i zamianą ról, tworząc w ten sposób przestrzeń nowej narracji. Obecnie studiuje intermedia na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Maluję swój autoportret, a wychodzi mi moja siostra / I'm painting a self-portrait, but all I see is my sister's face, reż. Helena Stańczyk

Krótkometrażowy, animowany film dokumentalny o Alicji i Bożenie Wahl – siostrach bliźniaczkach i artystkach wizualnych, tworzących w drugiej połowie XX wieku. Film powstał w oparciu o fragmenty dzienników Alicji oraz twórczość obu artystek. To opowieść o siostrzeństwie, wspólnym tworzeniu i relacji, która stała się centrum ich życia prywatnego oraz artystycznego. Dzienniki Alicji, będące intymnym, niekończącym się dialogiem z Bożeną, otwierają dostęp do świata sióstr, pełnego bliskości i napięć.

Helena Stańczyk – reżyserka animacji i autorka komiksów. Absolwentka PLSP w Warszawie, studentka ostatniego roku animacji i efektów specjalnych w Szkole Filmowej w Łodzi. Jej krótkometrażowy dokument animowany „49 385” był pokazywany i nagradzany w kraju i za granicą. Debiutancki komiks „Ni pies, ni wydra” znalazł się wśród 150 najlepszych książek dla dzieci na targach w Bolonii w 2025 roku. Prywatnie prawnuczka Alicji Wahl.

Mowa Pięści / Fist Talk, reż. Wiktoria Konopczyk

Dwóch bokserów staje twarzą w twarz na ringu i zaczyna rozmawiać, używając języka pięści. Poprzez soczyste ciosy, rymowanki i riposty odkrywają wspólne zainteresowania.

Wiktoria Konopczyk – urodzona 30 maja 2000 roku w Rzeszowie. Studentka II roku realizacji filmowej i telewizyjnej oraz fotografii ze specjalizacją produkcja filmów animowanych i efekty specjalne, na Wydziale Operatorskim i Realizacji Telewizyjnej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Absolwentka wzornictwa na Politechnice Łódzkiej. Organizatorka warsztatów animacji poklatkowej. Członkini Stowarzyszenia Mozaika w Łodzi, które łączy i wspiera młodych artystów. Uczestniczka wymian w ramach programu Erasmus+.

Mów do mnie / Talk to Me, reż. Yuliia Tabenska

„Mów do mnie” stworzono na podstawie autorskiego picturebooka, który porusza temat depresji w rodzinie z perspektywy dziecka. Bohaterami filmu są dziecko oraz matka cierpiąca na depresję. Dziecko obserwuje zmiany w zachowaniu matki, próbuje zrozumieć, znaleźć sposób na pomoc, czasami bierze na siebie odpowiedzialność. Historia ukazuje problem subtelnie, bez oskarżeń czy stygmatyzacji. Tak zachęca do rozmowy o zdrowiu psychicznym, bliskości i miłości. Film kończy się otwartym, pełnym nadziei finałem.

Yuliia Tabenska jest ukraińską artystką, ilustratorką książek, autorką picturebooków oraz twórczynią animacji. Jest autorką historii, reżyserką, scenografką i animatorką filmu „Mów do mnie”. Od 10 lat tworzy własne książki artystyczne oraz ilustruje projekty uznanych autorów. Od 2019 r. mieszka i tworzy w Polsce, wspierając działania lokalne, współpracując z instytucjami kultury. Od 2024 r. eksperymentuje z animacją poklatkową i kolażową, łącząc pasję do kolażu i asamblażu z narracją ruchomą.

Na krzywe łby / The Crooked Heads, reż. Jakub Krzyszpin

Woń kopalnianego dymu spowija zapomniane polskie osiedle. Młody goli głowę, zakłada dres i konfrontuje się z cieniem starszego brata oraz jego przeszłością.

Jakub Krzyszpin, urodzony w 2001 roku w Bytomiu. Reżyser i student specjalności film animowany i efekty specjalne w Szkole Filmowej w Łodzi. Tworzy krótkie formy filmowe, w których warstwa wizualna oparta jest na drżącej, ekspresyjnej kresce. Jego filmy były prezentowane na licznych międzynarodowych festiwalach, w tym na Annecy, Krakowskim Festiwalu Filmowym, Tirana IFF, Animafest Zagreb, oraz Drama ISFF.

Nie Wszystkie Gołębie Idą Do Nieba / Not All Pigeons Go to Heaven, reż. Anna Woltańska

Ekscentryczna, filozoficzna opowieść, w której granica między absurdem a egzystencjalnymi refleksjami zaciera się w nieoczywisty sposób. Narratorka, zastanawiając się nad niezwykle małymi dłońmi swojej siostry, rozważa alternatywne wersje jej istnienia – na przykład jako gołębia.

Anna Woltańska – studentka specjalności film animowany i efekty specjalne na Wydziale Operatorskim i Realizacji Telewizyjnej w Szkole Filmowej w Łodzi. Animatorka, scenarzystka i reżyserka. Lubi nietoperze i te prawdziwe, i te z 1985.

Oto mózg / There it is – the brain, reż. Natalia Modrzewska

Proszę Państwa – oto mózg! Film z lekkim humorem ukazuje, co tak naprawdę dzieje się w mózgu, gdy pojawiają się w nim niezrozumiałe bądź natrętne myśli – zjawisko znane każdemu człowiekowi. Mimo że czasami balansują one na granicy absurdu, są to momenty, z którymi wielu ludzi mogłoby się utożsamić.

Natalia Modrzewska, studentka specjalności film animowany i efekty specjalne w Szkole Filmowej w Łodzi. Reżyserka filmów animowanych i artystka sztuk wizualnych, z zamiłowania również aktorka dubbingowa. Tworzy efekty specjalne oraz krótkie formy filmowe.

Pies, Koń i Blondynka / The Horse, the Dog & the Blonde, reż. Rozalia Kaleta

Wschodząca psiogłowa infulencerka bierze udział w konkursie na najsłodsze zwierzę, ale w pogoni za sławą posuwa się o krok za daleko. W tym filmie krótkometrażowym zadaję pytanie: w jaki sposób ludzka obsesja na punkcie piękna przekłada się na nasze podejście do zwierząt? Do czego jesteśmy zdolni, gdy bezkrytycznie poddajemy się szybko zmieniającym się trendom?

Rozalia Kaleta – studentka Łódzkiej Szkoły Filmowej. Reżyserka i animatorka filmów krótkometrażowych.

Replace, reż. Ewelina Duffy

W świecie, który zmierza ku pełnej automatyzacji, bohaterka musi zmierzyć się z pytaniem: jeśli maszyny mogą wykonać całą pracę, to jakie miejsce pozostaje dla niej?

Ewelina Duffy jest reżyserką filmów animowanych i artystką wizualną. Ukończyła studia magisterskie na Wydziale Animacji i Intermediów Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Obecnie kontynuuje edukację na Wydziale Obrazu i Działań Interdyscyplinarnych. Łącząc animację i wizualizację danych z malarstwem, eksploruje tematykę ciała, organiczności i emocji w kontekście nowych technologii w sztuce.

Scherzo, reż. Wojciech Wojtkowski

200 lat po swojej śmierci Szopen pojawia się w Warszawie. W Filharmonii słucha koncertu z własnymi kompozycjami. Muzyka przywołuje wspomnienia utraconej miłości, artystycznych sukcesów i śmierci na obczyźnie…

Wojciech Wojtkowski – urodzony w 1956 roku. Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Warszawie w 1976 roku. Od 1982 roku pracuje przy produkcji filmów animowanych jako animator, reżyser, scenograf, scenarzysta, twórca layoutów i storyboardów. Współtwórca wielu filmów, reklam, czołówek i spotów telewizyjnych. Zajmuje się również ilustracja prasową.

ślepe wrota / False Door, reż. Oktawia Derybowska

Wędrowiec przemierza rozległą, lodową pustynię. Dąży do miejsca, które wydaje się być jedynie iluzją, niczym duch szukający powrotu do świata żywych. Podąża za nim ryś, który czeka na moment aż włóczęga straci już wszystkie siły.

Oktawia Derybowska jest młodą animatorką, która tworzy w tradycyjnych technikach animacji. Pochodzi ze wsi Góraszka pod Warszawą. W stolicy uczęszczała do Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. Wojciecha Gersona. W 2025 roku ukończyła kierunek Animacja z tytułem magisterskim na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Tam również zamieszkuje obecnie. W trakcie nauki rozwijała się zawodowo jako ilustrator, jednak swoją przyszłość wiąże przede wszystkim z animacją.

WHAT MADE ME BELIEVE IN UTOPIA TODAY?, reż. Nina Sikorska

Osoba oglądająca staje się protagonistx filmu – przepływa przez baśniowe krajobrazy, chłonąc ich kiczowaty urok. Wzrok pozostaje jednak uważny, cierpliwie przeszukuje zakamarki sennego świata, podążając za ulotnym, pomarańczowym światłem. Słodkości, wszechobecny brokat, urocze porcelanowe figurki, bloki z wielkiej płyty, VHS-y czy ulubiona poszewka z dzieciństwa – wszędzie może kryć się upragniona utopia.

Nina Sikorska – urodzona w 2001 roku w Bielsku-Białej, pisarka, reżyserka i animatorka, studiuje na piątym roku na kierunku animacja na UAP w Poznaniu. W swojej twórczości eksploruje zagadnienia kampu, polskości i teatralności. Jako animatorka jest częścią Mundi – eksperymentalnej grupy teatralnej z Warszawy. Jej teksty ukazały się m.in. w magazynach „Zakład” i „ Składka”, a ilustracje w zinach „Girls and Queers to the Front” oraz „Po Godzinach”. Film „Moja Watko” był częścią selekcji Festiwalu Młodzi i Film czy Freedom Film Festival.

Wywiad / The interview, reż. Miłosz Aleksander Nawrotek

Charlie, młody mężczyzna o karykaturalnie długim nosie, zostaje zaproszony na wywiad telewizyjny, prowadzony przez tajemniczą reporterkę. Niewinne pytania szybko stają się coraz bardziej intruzywne, zmuszając go do konfrontacji z lękami i bolesnymi doświadczeniami, związanymi z brakiem samoakceptacji. W miarę trwania rozmowy granica między rzeczywistością a fikcją zaczyna się niebezpiecznie zacierać, a atmosfera w studiu gęstnieje z każdą minutą. Gdy Charlie otrzymuje propozycję, która obiecuje radykalne rozwiązanie jego problemów, musi zdecydować, czy uciec przed sobą, czy wreszcie spojrzeć prawdzie w oczy.

Miłosz Nawrotek (ur. 4 marca 2003 w Szczecin) – reżyser i animator, absolwent Akademia Sztuki w Szczecinie na kierunku filmowym. Reżyser i scenarzysta filmu „Wywiad”. Tworzy animacje plastelinowe i rysunkowe, zajmuje się rzeźbą oraz lalkarstwem, w tym projektowaniem i produkcją lalek teatralnych. W swojej pracy łączy film z działaniami plastycznymi i autorską formą wizualną, tworząc eksperymentalne techniki animacji, eksplorując narracje wizualne i surrealistyczne światy.

Żuczki / Beetles, reż. Piotr Chmielewski

Intencją przyświecającą osobom, które stworzyły tę animację jest otworzenie przestrzeni do dyskusji z dziećmi o tym, czym jest przywilej. Czy jesteśmy świadomi naszych przywilejów? Co począć w sytuacji, w której nie radzimy sobie z czymś, co innym przychodzi z łatwością? Co zrobić, gdy widzimy, że ktoś boryka się z wyzwaniem, które dla nas nie stanowi problemu? Historia żuczków inspiruje do poszukiwań odpowiedzi na te pytania.

Piotr Chmielwski jest samoukiem w dziedzinie animacji poklatkowej, który wykorzystuje swoją wiedzę i umiejętności do poruszania kwestii społecznych za pomocą materiałów wizualnych. Tworzy animacje kampanijne dla różnych organizacji pozarządowych i stawia pierwsze kroki jako reżyser filmów artystycznych. Animacja zatytułowana „Krab” była jego debiutem i miejmy nadzieję pierwszą częścią serii filmów, które będą przedstawiać ważne wydarzenia historyczne z perspektywy zwierząt.