KONKURS OPEN CALL ANIMOWANYCH TELEDYSKÓW

Czworo naukowców zostaje uwięzionych na obcej planecie. Próbują uciec, ale planeta wywiera na nich tajemniczą siłę. Przyciągani przez nią, zaczynają eksplorować ten nowy świat, porzucając wszelką nadzieję na powrót. 

Nazywam się Léon Chamelot. Urodziłem się w 2000 roku, w sierpniu (trudnym miesiącu na urodzinowe świętowanie…). Po typowej ścieżce edukacyjnej – liceum, potem studia – ostatecznie trafiłem do EMCA i wtedy wszystko naprawdę się zaczęło! Można robić filmy animowane! Bez wahania chwyciłem za ołówek, skomponowałem muzykę i voilà! Dzięki mojemu pokręconemu umysłowi i dziwacznym pomysłom z radością prezentuję wam teledysk osadzony w poetycko-abstrakcyjno-kosmicznym świecie, inspirowanym science fiction, stworzony we współpracy z Melting Productions. 

W dziwacznym, neonowo jasnym świecie z gliny, potwór-rybak rzuca się w chaotyczny ruch, siejąc spustoszenie w splątanym lesie własnej wyobraźni. Drzewa wyginają się w niemożliwe kształty, kolory pulsują jak żywe istoty, a cały krajobraz oddycha pełną zabawy absurdalnością. Potwór błąka się od jednego surrealistycznego momentu do drugiego. Efektem jest dzika, groteskowo poetycka podróż przez podświadomość, gdzie humor i surrealizm stapiają się w jedno gorączkowe widowisko. 

Jesteśmy Lee i Eliška Oz, kreatywnym duetem stojącym za Oz Animation. Mieszkamy w Czechach i od 2016 roku ożywiamy historie poprzez animację, pracując dla klientów z całego świata z naszego rodzinnego studia. Specjalizujemy się w animacji poklatkowej, tradycyjnej i wektorowej 2D, wkładając pasję w każdą klatkę i z wdzięcznością dzieląc się tą radością z widzami na całym świecie. Na przestrzeni lat współpracowaliśmy z wieloma organizacjami, a nasze prace były prezentowane na festiwalach na całym świecie. 

Wśród miejskiego wyobcowania i nieustannego napięcia samotna postać gra na trąbce. Słowa i obrazy zapętlają się w odwróconej rzeczywistości, gdzie to, co prawdziwe i fałszywe, ulega zatarciu, a tożsamość musi być nieustannie potwierdzana poprzez znane, zautomatyzowane rytuały.

Urodziłem się w Meksyku, otoczony „brzydotą” i szarymi ścianami. Zamiast drzew miałem słupy energetyczne, moimi górami były budynki, a dziką fauną szczury i psy uliczne. Podążając za brutalalistyczną i groteskową estetyką, w której dorastałem, próbuję rozwijać te same wątki w swojej twórczości. Dzięki moim korzeniom nie mam problemu z mieszaniem, niszczeniem i przekształcaniem tego, co moja kultura uznaje za piękne lub nie. Mam mały dom pośrodku doliny niesamowitości. 

Teledysk stworzony do przejmującej interpretacji utworu „Is That All There Is?” w wykonaniu Mary Coughlan, pochodzącej z jej najbardziej ambitnego jak dotąd projektu Mirrors – reinterpretacji albumu Peggy Lee z 1975 roku autorstwa Leibera i Stollera. Ukazując bohaterów w cichych momentach introspekcji, teledysk porusza tematy rozpaczy, samotności oraz poszukiwania sensu w XX wieku. 

Josh O'Caoimh jest irlandzkim twórcą filmów animowanych. Jego wcześniejsze prace miały światową premierę na 78. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji, zakwalifikowały się do Oscarów 2023 i zdobyły nagrodę IFTA. 

Próba ucieczki przed lękiem, poszukiwanie radości i siły w krajobrazie oraz ruchu. „Ten Degrees of Strange” to teledysk oparty na utworze Roberta Macfarlane’a i Johnny’ego Flynna z albumu Lost in the Cedar Wood, wyreżyserowany i animowany przez Lynn Tomlinson. Inspiracjami były „Epos o Gilgameszu”, starożytna opowieść zapisana na glinianych tabliczkach, a także doświadczenie globalnej pandemii. Ta historia straty i nadziei w naturze opowiedziana jest poprzez barwną, zmienną animację z gliny na szkle, w której obrazy nieustannie się przekształcają.

Lynn Tomlinson tworzy animacje z ruchomych obrazów z gliny, które nieustannie się transformują i zmieniają perspektywę. Jej prace eksplorują tematy środowiskowe, często przedstawiając, jak istoty nieludzkie mogłyby postrzegać wpływ człowieka.

„Sweet Joy” prowadzi widza w surrealistyczny krajobraz snu, gdzie fantazyjne sceny i echa starych maszyn splatają się ze sobą. Rozwija się poetycka podróż - lekka, tajemnicza, pełna magii i subtelnej ulotności.

Bianca Caderas (ur. 1990 w Szwajcarii) jest reżyserką filmową i artystką animacji. Studiowała sztuki piękne (film) na Lucerne University of Applied Sciences and Arts (HSLU), które ukończyła w 2017 roku. Jej film dyplomowy „Living Like Hera” (współreżyserowany z Kerstin Zemp i Isabellą Luu) był pokazywany na licznych festiwalach. W 2018 roku przeprowadziła się do Hamburga, aby studiować na Uniwersytecie Sztuk Pięknych. Jej film „Matta and Matto” (wspólnie z Kerstin Zemp) był prezentowany na ponad 100 festiwalach i zdobył kilka nagród. Obecnie twórczynie rozwijają swój nowy krótkometrażowy film animowany „Spicy Lasagne Banana Milkshake”.

Mara, młoda nastolatka, bierze udział w meczu ligowym, gdzie niespodziewanie spotyka Verę, swoją najlepszą przyjaciółkę z dzieciństwa. W miarę rozwoju gry zalewają ją wspomnienia dawnej, silnej więzi, która je łączyła, oraz dnia, w którym Vera opuściła klub, pozostawiając po sobie ból, którego Mara nigdy w pełni nie zrozumiała. Teraz, stojąc naprzeciwko niej i mając przed sobą jedno decydujące zagranie, Mara musi zmierzyć się z echem tej dawnej rany i zdecydować, czy zemścić się za ból, który kiedyś nosiła. 

Ezequiel Torres jest reżyserem specjalizującym się w animacji 2D, skupiającym się na formach o emocjonalnym i intensywnym charakterze. W ciągu ostatniej dekady wyreżyserował i współreżyserował liczne wielokrotnie nagradzane teledyski prezentowane na festiwalach na całym świecie. Jest jednym z założycieli studia animacji Rudo Company, gdzie rozwija swoją wizję artystyczną i kompetencje lidera.

„Lark In A Sky Shop” to teledysk inspirowany utworem Jacoba Colliera, eksplorujący wewnętrzne napięcie między światłem a ciemnością, opresją a wolnością. Opowiada o podróży przez przeciwności i przemianę – byciu przytłaczanym, odnalezionym i prowadzonym ku otwartości. To historia konfliktu i odkrywania, która ostatecznie prowadzi ku życiu, wolności i trwałej miłości. 

Marie Lavis jest artystką wizualną i projektantką działającą na styku ilustracji, animacji i projektowania graficznego. Jej twórczość bada życie, introspekcję i emocje poprzez ekspresyjną czarno-białą kreskę. Absolwentka HEAD-Genève, animację odkryła przypadkowo, rozwijając następnie pasję do jej emocjonalnej głębi. Jej filmy były prezentowane na międzynarodowych festiwalach, takich jak Anima, Cardiff Animation Festival czy LIAF, a także współpracowała z artystami i instytucjami, m.in. Bobbym McFerrinem, Jacobem Collierem oraz Universal Music.

Krótkometrażowa animacja powstała jako teledysk do utworu „Stupid Rock’n’Roll” zespołu Larsen Lombriki, undergroundowej grupy z Rzymu. Klip, na swój sposób podążając za tekstem piosenki, wyolbrzymia przygody związane z powrotem z koncertu: Sracasz do domu. Byłeś na naszym koncercie. Wypiłeś dwa piwa. Ten głupi rock’n’roll prowadzi cię ku śmierci. Czemu nie zostałeś w domu? Jazda samochodem to wszystko, co ci zostaje.

Edoardo De Falchi jest artystą wizualnym mieszkającym w Rzymie, gdzie studiował filozofię i pracuje jako autor podcastów w RaiPlay Sound. Jest także artystą kolażu, ilustratorem i niezależnym twórcą. W 1998 roku napisał książkę o sztuce pranków DIY w przestrzeni publicznej „Non è vero!” (wyd. Odradek Edizioni, Rzym), zawierającą „krytyczne” naklejki gotowe do użycia. W 2018 roku opublikował wraz z Danielem Mancinim komiks „Dove Sono” (wyd. Shockdom, Rzym). Jego twórczość animacyjna rozwijała się równolegle z pasją do ilustracji, komiksu, eksperymentów graficznych i muzyki. 

Historia dziewczyny odkrywającej nieznany krajobraz.

Producent i reżyser ze St. Louis, spktra (Josh Fagin), przez pięć lat odtwarzał animację celową z lat 90. na potrzeby swojego debiutanckiego teledysku „Spirit Jumper”. Zaprojektowany tak, by przypominał odnalezioną i odrestaurowaną do jakości 4K taśmę, film wiernie odtwarza analogowe niedoskonałości charakterystyczne dla tamtego okresu. Z projektami postaci autorstwa Glenna Wonga (znanego z „Batman Beyond”), Fagin odpowiadał za reżyserię, montaż i kompozycję filmu, a także stworzył własne wtyczki audio, aby wyprodukować utwór w ramach swojej firmy Noir Labs.

„Nie ma granic rozwoju, ponieważ nie istnieją granice ludzkiej inteligencji, wyobraźni i fascynacji.” – Ronald Reagan 

Zak Margolis jest artystą i animatorem z Portland w stanie Oregon. Bada szczególną relację między animacją, dźwiękiem, muzyką i ciemnością. 

Co zrobisz, kiedy mnie już nie będzie? Pytanie rzucone w przestrzeń jako wiadomość unosząca się ponad fotograficzną nostalgią za tym, co już przeżyte i tym, co dopiero nadejdzie. 

Studiował projektowanie graficzne na UBA (National University of Buenos Aires), równolegle rozwijając swoją karierę zawodową: pracując przy przygotowaniu do druku, projektowaniu i kierownictwie artystycznym w różnych studiach w Argentynie, tworzył grafiki i kampanie dla lokalnych oraz międzynarodowych marek. W 2015 roku wraz z Eze Torresem założył studio Rudo Company. Od tego czasu współpracuje jako reżyser i dyrektor artystyczny przy wielokrotnie nagradzanych teledyskach i reklamach, które znalazły się w ponad 150 selekcjach oficjalnych festiwali na całym świecie. 

Nowy teledysk francuskiego zespołu Stuck in the Sound to animowana podróż: jak należy zareagować, gdy droga, którą się podąża, nagle się urywa? Sensational opowiada historię transformacyjnej podróży kobiety, która mierzy się z nieznanym, konfrontując swoje lęki, by móc iść dalej.

François-Marc Baillet - francuski artysta urodzony w 1983 roku w Bourges. Po studiach naukowych w Paryżu rozpoczął naukę w szkole animacji Émile Cohl w Lyonie, którą ukończył w 2007 roku. Swoją karierę zaczynał przy projektach komercyjnych i filmach. Od 2014 roku jego pasja rozwija się przede wszystkim w tworzeniu filmów i seriali animowanych oraz w pracy w studiu, gdzie tworzy ilustracje dla własnej przyjemności.

Analogowy teledysk poklatkowy do utworu „Dirt” zespołu Emory, złożony z 300 ręcznie wykonanych ceramicznych płytek, buduje kruchy wszechświat z ziemi samej w sobie. Wraz z przesuwaniem się płytek i powolną transformacją krajobrazów animacja oddaje cichy upływ czasu: ukazując momenty wzrostu, bezruchu i subtelnych zmian. Każda klatka nosi widoczne ślady pracy i troski, zapraszając widza do dostrzeżenia ruchu i emocjonalnej obecności w materiale, który zazwyczaj postrzegany jest jako nieruchomy. 

W małpiarni szykują się kłopoty. 

Christy Karacas jest współtwórcą serialu Adult Swim „Superjail!” oraz twórcą „Ballmastrz:9009”, a także kultowych produkcji „Spacewar” i „Barfight”. Jego prace były prezentowane m.in. na festiwalach OIAF, Annecy, GLAS, BIAF, New Chitose Airport Animation Festival oraz w MOMA P.S.1 i na Tribeca Film Festival. 

Luca Depardon jest animatorem z Nowego Jorku. Jego filmy były pokazywane m.in. w Centre Pompidou, na OIAF, BIAF oraz Animation Block Party w BAM. Jego twórczość była prezentowana przez VICE, NYC Children’s Museum oraz Adult Swim.

Podczas gdy wokalista skarży się, że nikt go nie słucha, frenetyczna warstwa wizualna teledysku podkreśla myśl, że gdyby ludzie naprawdę się wsłuchali, mogliby usłyszeć, że ma coś do powiedzenia. 

Ręcznie wykonany, poklatkowy teledysk animowany dla zespołu Hello Bear. Współpraca między reżyserem Mattem Robinsonem a ilustratorką Kim Rebeccą. Powstał metodą bardzo lo-fi – przez rozkładanie niezliczonych rysunków na podłodze mojego studia… to była świetna zabawa, ale też ogrom pracy. Jeszcze raz dziękuję i przepraszam Kim za to, że poprosiłem ją o narysowanie tylu dłoni na tylu kopertach. 

Jestem filmowcem i artystą mieszkającym w Glasgow, działającym na szeroką skalę. Lubię współpracę – pracuję z ilustratorami, muzykami, artystami i każdym, kto ma ciekawy pomysł na projekt. Posiadam licencjat z nowych mediów z Norwich School of Art and Design oraz tytuł magistra reżyserii filmowej z Edinburgh College of Art. 

Sklep spożywczy w małym miasteczku. Wszyscy jego mieszkańcy lubią pić ten sam napój. Pewnego dnia w mieście zaczynają dziać się dziwne rzeczy – ludzie znikają, pozostawiając po sobie jedynie ubrania. Szeryf prowadzący śledztwo natrafia podczas pełni księżyca na podejrzanego mężczyznę. Teledysk do utworu „PRIME” Tomoakiego Baby, stworzony poprzez połączenie zdjęć aktorskich z papierową lalką oraz animacji wycinankowej.

Od lamentu ku nowemu dniu: elegia o transformacyjnej podróży przez żałobę. 

Nasz teledysk odzwierciedla motyw przewodni utworu, jakim jest zmaganie się z przytłaczającym wpływem technologii oraz poczucie dryfowania w jej następstwie. 

Teledysk o kobiecie o imieniu Paulinha.

Ana Marta Mendes (Entroncamento, 1999) rozpoczęła swoją karierę jako animatorka w 2021 roku przy serialu „Mr. Passenger”, jednocześnie pracując nad swoim filmem magisterskim „Alberto” (2022). Obecnie współpracuje ze studiem Os Filmes do Pinguim, gdzie brała udział w takich projektach jak „O Natal do Bruno Aleixo” (2022), krótkometrażowy film „Um Mirtilo Canta Uma Música Sobre Azul” (2024), serial „As 7 Caixas” (2024), a ostatnio wyreżyserowała teledysk do utworu „Paulinha” Raula Manarte.

W ogromnym, pustym biurze mężczyzna nie może znaleźć spokoju. Coś jest zdecydowanie nie tak z tym miejscem. Może to ten koń… 

Mały ptak w niewoli z ciekawością obserwuje świat zewnętrzny przez swoje okno. Nagle w odbiciu szyby pojawia się dziwny, śpiewający ptak, zabierający go w hipnotyczną i wyzwalającą podróż. „Gdzie wolność jest melodią czekającą, by ją usłyszeć”. 

Mężczyzna, podniośle przemierzający puste ulice miasta; kobieta, samotnie wędrująca przez pola i lasy; czarna dziura, unosząca się, rozszerzająca i obracająca wszystko na swojej drodze w pył – kształtująca nową, chaotyczną rzeczywistość. „A Place of Perfect Stillness” to ponura, ekspresjonistyczna opowieść o światach dwojga ludzi, które stopniowo ulegają rozpadowi – zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz. Wyreżyserowany i animowany przez Mikołaja Birka („The Mountain”), film jest jednocześnie teledyskiem wprowadzającym do debiutanckiego albumu brytyjskiego projektu progressive metalowego Xeelee. Prowadzony przez Matta Bearne’a i Inese Verebe, z przejmującą narracją poezji mówionej autorstwa Harrisona White’a („Novena”, „Leprous”), zespół koncentruje się na prowadzeniu słuchacza przez spójną, tematyczną podróż. 

Regina zmierza na rytuał inicjacji w magię. Makijaż, brokat i krwawy pakt wyznaczają nową postawę Reginy, która jest teraz gotowa na wszystko. 

Jess Bianchi - artystka cyfrowa i dyrektorka artystyczna specjalizująca się w ilustracji i animacji. Od 2018 roku pracuje niezależnie w obszarze tradycyjnej animacji 2D. W swojej twórczości koncentruje się na fantastyce i surrealizmie, z wyraźną kobiecą perspektywą.