SET 5: SCHRON

Jung Myung Kim, fotograf, który przez ponad 40 lat poświęcił się uwiecznianiu dzikich kwiatów w Korei, opowiada historię swojej pasji do fotografowania natury. Odnajduje sens i szczęście w refleksji nad swoim dorobkiem, a pragnienie wykonania kolejnych zdjęć dodaje mu sił w walce z chorobą. 

Yoo Lee jest koreańsko-amerykańską scenarzystką, reżyserką i animatorką mieszkającą w Los Angeles. W ciągu czterech lat stworzyła pięć krótkometrażowych animacji poklatkowych, zanim uzyskała tytuł MFA z animacji i projektowania cyfrowego na USC. Jest laureatką stypendiów Film Independent Laika Animation Fellowship oraz Fox Fellowship. Jej filmy były dystrybuowane m.in. przez The New Yorker Screening Room i HBO Max. Najnowszym projektem jest dokumentalny film koncepcyjny „A Man Who Takes Pictures of Flowers”, zrealizowany dzięki programowi Proof of Concept oraz wsparciu Dirty Films, Netflixa i USC Annenberg. 

zbieram rzeczy dla moich zatrzymanych przyjaciół, którzy protestowali przeciwko wojnie - książki, pluszowe zabawki, jedzenie. raz, drugi. teraz lista nie ma końca i zaczynam zbierać także własne rzeczy. 

Ekaterina Zhuzhleva jest reżyserką animacji, aktywistką i badaczką pochodzącą z Rosji, obecnie mieszkającą w Finlandii. Ukończyła studia magisterskie z animacji w ramach programu Re:Anima EMJM. Od 2018 roku pracuje jako niezależna artystka audiowizualna i nauczycielka. Obecnie koncentruje się na badaniach opartych na sztuce oraz autoetnografii. Jej filmy były prezentowane m.in. na Tampere Film Festival, ANIMA Brussels, Fest Anča, Animakom, Festa Mundial da Animação, Insomnia, Kino Otok oraz Slovenian Film Festival. 

Dan ma w szyi ogromną ranę, która nie chce się zagoić. Dlaczego? Nie pamięta, a także nie potrafi o tym mówić. Powracając do mrocznej areny swojego dzieciństwa, musi odnaleźć część samego siebie, którą kiedyś pozostawił za sobą i która nie pozwala mu dziś, jako dorosłemu człowiekowi, stać się pełnią. 

Jean-Sébastien Hamel i Alexandra Myotte tworzą mieszkający w Montrealu duet scenarzystów i reżyserów. Ich nagradzane filmy animowane były prezentowane na setkach festiwali na całym świecie. „Un trou dans la poitrine/A Crab in the Pool” zdobył ponad 30 nagród, m.in. na SXSW i Short Shorts Film Festival & Asia, oraz znalazł się na krótkiej liście kandydatów do Oscara 2025. 

Po tym, jak okrutny nauczyciel upokarza go przed kolegami z klasy i skrywaną sympatią, uczeń trzeciej klasy szkoły podstawowej odkrywa w szkolnej łazience głodnego tygrysa. Scenariusz: Stephen King. Reżyseria: Kate Siegel. Projekt plastyczny i animacja: Pete Scalzitti. 

Kate Siegel niedawno wyreżyserowała siódmą część serii „V/H/S/Beyond” dla platformy Shudder, która otrzymała nominację do Critics Choice Award 2024 w kategorii najlepszego filmu telewizyjnego. Najbardziej znana jest z ról w serialach Netfliksa „The Fall of the House of Usher” i „The Haunting of Hill House”, a także filmach „Oculus” i „Hush”, którego była współscenarzystką wraz z Mikiem Flanaganem. Jest zwolenniczką silnej reprezentacji kobiet w horrorze i ceni ten gatunek za możliwość eksplorowania tematów strachu oraz odporności psychicznej. 

Pete Scalzitti jest amerykańskim filmowcem i akordeonistą. Ostatnio animował postać Snackatrona w produkcji Hulu „Pizza Movie” (2026) oraz współreżyserował i współtworzył animację do filmu „The Scariest Skeleton” (2024) wraz z Mali Elfman. Współpracował także z ukraińskimi uchodźcami przy realizacji dokumentów dla programu PBS „The Ukrainian Freedom Orchestra at the Kennedy Center” (2022). Uczył Daniela Radcliffe’a gry na akordeonie do roli Weird Ala Yankovica w filmie „Weird: The Al Yankovic Story” (2022). 

Starszy listonosz odbywa swoją ostatnią trasę po archipelagu, w którym przepracował całe życie, przemieszczając się po wodzie na starym rowerze. Zostaje skonfrontowany z rzeczywistością zbliżającej się emerytury. Każda kolejna dostawa przybliża go do końca pracy, a wspomnienia i emocje wypływają na powierzchnię, prowadząc go przez melancholijną podróż w przeszłość. Dzięki życzliwości mieszkańców Ben uświadamia sobie, że zakończenie jednego rozdziału jedynie nadaje większą wartość jego doświadczeniom i przygotowuje go na nowy początek. 

Film został wyreżyserowany przez sześcioro absolwentów szkoły Gobelins, których połączyła wspólna pasja do piłkarzyków. Twórcy chcieli stworzyć poetycki, wrażliwy i wizualnie wyrazisty film o subtelnej narracji, wnosząc do projektu własne doświadczenia i pomysły, tak aby całość była czymś więcej niż sumą poszczególnych części. 

Miała osiem lat, gdy zaginęła. Śledztwo ujawniło udział członków jej rodziny. Narin zobaczyła coś, czego nie powinna była zobaczyć. Wszyscy we wsi znali prawdę, lecz nikt nie odważył się jej wypowiedzieć. 

Ayce Kartal ukończył studia na kierunku animacja na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Anadolu w Eskişehir w 2010 roku. W 2018 roku jego film krótkometrażowy „Wicked Girl” przyniósł mu Grand Prix festiwalu w Clermont-Ferrand jako pierwszemu reżyserowi filmu animowanego. Rok później otrzymał Cezara za najlepszy krótkometrażowy film animowany. Obecnie pracuje nad swoim pierwszym pełnometrażowym filmem „All the Softness in the World”. 

„Acid City” to dokument o fikcyjnym mieście położonym pośrodku ogromnego kwasowego oceanu. Film śledzi ekipę dokumentalną przez jeden dzień, podczas którego przeprowadza wywiady i dokumentuje codzienne życie odizolowanego miasta. Produkcja wykorzystuje autentyczne rozmowy przeprowadzone w Nowym Jorku, zarówno z przypadkowymi przechodniami, jak i naukowcami zajmującymi się wodą czy ratownikami , a także fikcyjne postacie. Film bada odporność i samowystarczalność miasta oraz jego relację z wodą i ekstremalnym upałem, zarówno w wymiarze praktycznym, jak i duchowym. 

Jack Wedge jest nagradzanym filmowcem i animatorem z Nowego Jorku. W swojej twórczości skupia się na budowaniu światów i narracji środowiskowej, traktując przestrzeń nie jako tło wydarzeń, lecz jako żywego bohatera. Studiował w NYU Kanbar Institute of Film & Television, który ukończył w 2019 roku. W 2020 roku stworzył sześcioczęściowy serial internetowy „Domo Dreams” dla Adult Swim. W 2021 roku współzałożył Laser Days Studio. Tworzy filmy krótkometrażowe, teledyski i instalacje prezentowane na całym świecie. 

Will Freudenheim jest projektantem gier i badaczem mieszkającym w Nowym Jorku. Tworzy eksperymentalne gry i środowiska wirtualne łączące uczestników ludzkich, sztucznych i biologicznych. Łącząc doświadczenia z projektowania gier i muzyki eksperymentalnej, rozwija nowe formy interakcji wykorzystywane także w animacji cyfrowej. Obecnie pracuje nad projektem „Biotopy”, łączącym bioreaktor z silnikiem Unreal Engine w celu stworzenia żywego interfejsu przypominającego Tamagotchi. Posiada tytuł magistra medioznawstwa uzyskany w MIT i jest redaktorem książki „Interplay”, poświęconej silnikom gier, kreatywności maszyn oraz międzygatunkowemu projektowaniu współpracy. Prezentował swoje prace na festiwalach gier, wystawiał je w galeriach sztuki oraz wygłaszał wykłady na festiwalach filmowych i uniwersytetach na całym świecie.  

Jasnowłosy rycerz, spragniony kolejnego zwycięstwa, zagłębia się w tajemniczy labirynt. Im głębiej się zapuszcza, tym bardziej odkrywa bezsensowność swojej wyprawy. W głębinach bohater angażuje się w absurdalną walkę, tracąc z oczu prawdziwe zagrożenie. Aby zwyciężyć, musi uwolnić się od wszystkiego, co go dotychczas definiowało.  

Mateusz Jarmulski jest reżyserem i scenarzystą filmów animowanych oraz animatorem. Ukończył łódzką szkołę filmową, uzyskując dyplom z animacji. Jest również autorem teledysków i wizualizacji koncertowych. Jego filmy były emitowane w telewizji oraz pokazywane i nagradzane na festiwalach, m.in. w Stuttgarcie, Seulu i Hiroszimie. Jego wcześniejsze filmy krótkometrażowe „Polowanie” i „Wizyta” były prezentowane na ponad 40 festiwalach na całym świecie. Poszukuje różnorodności w różnych formach 2D i interesuje się możliwościami języka animacji.  

Po raz pierwszy poznałem Jaya w Kanaal40, barze położonym w sercu Warmoesstraat w Amsterdamie. Pracowałem za barem, a Jay stał przy wejściu jako ochroniarz. Dzięki swoim odważnym komentarzom i serdecznemu podejściu stopniowo stworzył bliską społeczność skupioną wokół palarni, podczas gdy ja obserwowałem wszystko zza baru. Na progu klubu Jay odnalazł poczucie bezpieczeństwa: przestrzeń, w której mógł wyrażać siebie i odkrywać, kim chce być. Nawet po zamknięciu lokalu doświadczenie to nadal kształtowało jego życie na bardzo osobistym poziomie. 

Miguel Domingues (on/jego) urodził się w Lizbonie i obecnie mieszka w Amsterdamie. Jest artystą wizualnym i animatorem. Studiował projektowanie graficzne w Escola Artística António Arroio w Lizbonie oraz Gerrit Rietveld Academie w Amsterdamie. Jego twórczość znajduje się na styku projektowania graficznego, ilustracji i animacji, czerpiąc inspirację ze społeczności, które go otaczają. Specjalizuje się w łączeniu różnych stylów ilustracji i animacji w narracjach, które są jednocześnie surowe i przystępne. Poprzez intuicyjne nakładanie warstw, zestawianie, wycinanie i montaż bada nowe sposoby dokumentowania i komunikowania doświadczeń. Jego praca dyplomowa „I Can See Jay There” została zaprezentowana jako instalacja podczas Dutch Design Week, pokazana podczas kameralnego wydarzenia klubowego w Garage Noord i wybrana do programu Kaboom Animation Festival 2026. Obecnie pracuje jako freelancer i jest otwarty na nowe współprace.